تبليغاتX
هركجا هستم باشم ... آسمان مال من است
هركجا هستم باشم ... آسمان مال من است

اي كاش گيتار زندگي هرگز آهنگ جدايي نمي نواخت ...

بـــــــــــاران که می بارد               باید آغــــــوشی باشد

 

پنجره ی نیمه بــــــاز                موسیقــــــی بـــــــــــاران

 

بــــــوی خاکـــــــــــــ                 سرمای هـــــــــــوا

 

گره ی کور دســـت ها و پـــاها

 

                           گــــــــرمای عریـــان عاشــــقی

 

صـــــدای تپش قلبـــــــــــــــ

                      خوابـــــــ هوشــــیار عصرانـــــه

 

بـــــــــــاران که می بارد                باید کــــسی باشـــد

 

بـــــــــــاران  بارید

 

             و کسی بـــود برای مـــن

                                               *تـــــــــــــــــو*

و کسی بـــود برای تــــو

                                               *مــــــــــــــن*

و بـــــــــــاران بارید

                         و گرمـــای عریان عاشــــقی

عاشقانـــــــــــــه تر شد

 

                           بـــــــــــاران بارید و موسیقــــی بـــــــــــاران

 

با موسیقی تپش قلبـــــــــ ما یکی شد

 

بـــــــــــاران بارید

 

                بــــوی خاکـــــــ و بــــــوی تن ما

 

                                  سرمای هــــــوا و حرارتـــــــ آغـــوش

 

               با هـــــم پیوند خوردنـــــد

 

بـــــــــــاران بارید

                 و گره دست ها و پاهای ما

                                               کــــــــــــورتر شد

بـــــــــــاران بارید

 

                      و با بارش خـــود عشـــــق و آرامــــش را

 

بر سرو روی مـــا جــــــاری کرد

 

بـــــــــــاران بارید

                    مـــن بودم و تــــو و اتاقی

 

                                    پر از حرارتـــــــــــ با هم بودن

 

بــــــــــــاران بارید، بارید و بارید

 

                           و سیل عشـــــــــق جــــــــــاری شد

 

در روزگار پر از آرامــــش و دوستــــی ما

نوشته شده در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1391ساعت 21:50 توسط هستی|


جا گرفتن تـــــــــو بغل هم

                            شیطنت های عاشقانــــــــه

خنده های از ته دل

                        آرامش محض تپش قلبـــــــــــــ


نفس نفس همدیگرو نفس کشیدن

                                    آوای خوش زندگی کردن

صدای بوسه های آتشین

                                    از دورهــــــــا

لحظه های دلگیــــر فاصله ها


                          چشم انتظار برای دیدن، برای


در آغــــــــــــــــوش بودن

                             هر لحظه با هم زندگی کردن


یادآواری خاطرات دور و نزدیک

                                  گوش سپردن به

آواهای عاشقانه دلنشین

                         احساس کردن هم در لحظه های دوری


لذت بودن، راضی بودن از

                          لحظه  لحظه های

                                           دوستی و عشق و باهم بودن

غصه و غم، قهر کردن

                        دنبال بهانه برای برگشتن

 

جنگیدن و خواستن برای بودن تا همیشه های نفس

 

تمام احساس های نابـــــــــــــــــــــ

                                     دوستی و عاشقی

حقیقت عشق مــــــــا

 

            حقیقت زندگی مــــــــــــــــا

 

                          حقیقت دوستی مــــــــــــــــــــــــا

نوشته شده در شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 9:35 توسط هستی|

با عشق و آرامش بیرون آمدیم از سال ۹۰

                                           با شادی و امید دست در دست هم

پــــــــا گذاشتیم در سال ۹۱

                                  عاشقانه هایمان را عاشقانه تر کردیم

کوچه پس کوچه های دوستیمان را

                                           سپردیم به ســــــــال ۹۱

خاطرات و احساس های قشنگمان را

                                            توشه راه امسال کردیم

کوله بار امسال را پربهاتر از سال قبل

                                             عاشقانه تر از عاشقانه ها

با آرامشی تمام نشدنی بستیم

                                   و راهی امسال شدیم

و امروز با احساسی آتشین

                                با قلب هایی مملو از حرارت عشق

گره میزنیم دوستی را به عشق

                                      عشق را به دوستی

گره میزنیم احساسمان را به هم

                                     گره میزنیم پاکی عشقمان را به صداقت

گره میزنیم حافظ دلمان را به


« شب وصل است و طی شد نامه هجر      

                                           سلام فیه حتی مطلع الفجر»

 

گره میزنیم حرارت

                                قلب های عاشقمان را به دوستی

گره میزنیم لبخند را به بوسه

                                      بوسه را به آغوش

آغوش را به آرامش

                                  آرامش را به جاودانگی

جاودانگی را به عشق

                         عشق را به من

                                          عشق را به تو

گره میزنیم من را به تو

                                تو را به من

و طی میکنیم جاده ای را که امروز

                                      خودمان ساختیم با گره هایمان

جاده ای که مسافرانش

                                      من و تو هستیم

آرامش میشود آسمان آبی ما

                                      سرخی لبهایمان میشود

گل های احساس مسیرمان

                          بوسه های آتشین میشود انرژی راهمان

عشق و یکرنگی میشود

                          سنگفرش های عبورمان

  آغوش میشود

                استراحتگاه گاه و بیگاهمان

                                         من میشوم تو، تو میشوی من

و طی میکنیم امسالمان را باهم

                                           در کنار هم

             با عشق و دوستی و آرامش

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم فروردین 1391ساعت 8:1 توسط هستی|

روزهای پایانی سال ۹۰ 

                             همه جا بوی بهار و عید میاد

 

عشق من و تو هم بهاری شده

 

                                  خونه تکونی عاشقی قشنگه

 

آماده شدن واسه با هم بودن قشنگه

 

                                    دست توو دست هم و نگاه کردن

 

 به یک سال پر از عاشقی قشنگه

 

                              به سالی که ثبت شد توو

لحظه های دوستیمون

 

به سالی که برامون خاطره هایی داشت یگانه

 

                                خاطره هایی داشت پر از آغوش و بوسه

از آرامش و هیجان در آغوش هم بودن

                                             احســــــــــــــــاس های نابـــــــــــــ

احساس و خاطرات حالم عوض میشه حرف تو که باشه

 

احساس دارم میام پیشت جاده چه همواره

 

احساس با حس غریبی با حال عجیبی دلم تنگتـــــــــــه

 

با تمــــــام یادآوری خاطره های خوبــــــــــــــــ

 

دوشادوش هم آماده میشیم برای سالی پر از عشق

 

در فاصله ها سفره ای پهن میکنیم به وسعت عشق و

 

                                                      میچینیم در آن

آیــــــــــینه ای به روشنــــــی دوستــــــی

 

                                             شمع دان هایی با شمع های روشن

 

 برای از بین بردن لحظه های تاریک

 

سبزه ای به رنگـــــــ سبــــز دوستـــــــــی

 

ماهــــــــــی قرمــــز عاشقی در تنگــــ بلور عاشقی

 

تخـــــــم مرغ هایی به رنگ آبـــــــــــی آرامــــــــــش

 

سیب ســــــــــرخ لذتـــــــــ و شرم عاشــــــــقی

 

ســــــــــنبلی به لطافـــــــــت عشـــــق

 

سکه هایی به ارزش و اعتبــــــــار دوستیمان

 

سرکه، سماق و سمنو

 

در واقعیت کنار خانواده هایمان دور از هم

 

                                        اما در رویـــــــــــــــــــــا

 

از دورها و فاصـــــــله ها دور سفره ی دونفره مان مینشینیم

 

دستــــــــ در دستـــــــــــ هم، روبروی هـــــــم

 

منتظریم تـــا شروع کنیم

 

 سالــــــــــی پر از عشق و امــــــــید را

 

سالی عاشقانـــــــــــــــــــــــه تر ...

 

و دعا کنیم برای لحظه های دوستی و کنار هم بودن

 

دعـــا کنــــــیم برای خوشبختــــی عشقــــمان

 

دوستای عزیزم سال نو مبارکـــــــــــــــــــــــ و پر از آرامش و عاشقی

زندگیتون سرشار از معجزه های قشنگــــ

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390ساعت 13:20 توسط هستی|

تو هجــوم بی کسی ها

                         تو سراسرای غــم های نمناکـــ


ورود تنهــــایی به اتاق عاشــــــقی


                             چشم به در موندن من واسه اومدن تــو


نشستن پشت پنجره و چشــم به راه موندن


                               دلهــــره های بی مروت

خاطـــــره های بی وفا

                               زنانــــــگی سنگـــــــ شده


مردانــــــگی نامـــرد شده

                                وقتی تمام اینها حمله میکنن


به اتاق دونفره مـــــن و تــــــو


           وقتی عاجز میشیم از دفاع کردن


عــــــــــــــشق میاد


                            میاد و میشه فرمانده دفاع


میشه قوتـــــــــــــ قلبـــــ

                           میشه امـــــــــــــــــــــید


سراسر وجــــودمونو فرا میگــیره


                              تو این آشوب و غـــــم


تو لحظات آخر عــــــشق میشه


مــــــــــــــــــن

میشه

                     تـــــــــــــــــــو


اونوقت که بدی های بی انصاف نابود میشن

 

     اونوقته که آغــــــــــوش و بـــوسه تمنــــــــــا میشه

 

            عشق لبــریز میشه از جام وجودمـــون

 

 شــــادی و عشق میشه مهمون اتاق عاشقی مون

 

میشه شادی و دوستی بین


                          مــــــــــــن، تـــــــــــو و عــــــــــشق


 

عـــــــــــــــــــــــــــاشقی هامون مبــارکــــــــــــــــــــــ عشق من

 

روز عشق بر همه عاشقای آوای زندگی مبـــــــارکــــــــــــ

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390ساعت 15:21 توسط هستی|

هر روز وقتی پــر میـشیم از حـس و یــاد هم

                                     وقتی که مست از شراب با هم بودن

 پیک هایمان را به سلامتی هم

                                      در فاصـــــــله به هم میزنیم

 وقتی همه مردم شهر

                             تـــــــــــــــــــــو میشی

 وقتی همه مردم شهر

                             مـــــــــــــــــــــن میشم

 وقتی عشق حجم پوشالی فاصله ها را

                                    متلاشــــــــــــــــی میکنه

 وقتی شب ها در آغوش هم میخوابیم

                       و ابتدای روز با صدای دلنشین

                                             دوســـــــــــــــــتت دارم ها

 پنجره زندگی را بـــــاز میکنیم

                  وقتی باور داریم نبودن یعنی

                                      طلوع نکردن خورشید زندگی

وقتی که درک میکنیم تمام این وقتی که ها را

                     به پاس عشــــــق، به پاس بندگــــــــی

 دستــــ در دستـــ هم قدم میزنیم تا آسمان خدا

 تا سپاس گوییم این همه لطف آسمانی اش را

                                            تا در انتهای مسیر آســــــمانی اش

 بگشاییم سجاده عشق، بندگی و خدایی را

                                 و من به رسم پروانــــــــــــگی مان

 حجابی که هدیه ای است از طرف عشقم را به سر میکنم

 و هر دو زانو میزنیم در برابر صاحب عشقمان

                                   در برای خــــــــــدای احساسمان

 زانو میزنیم و شکر میگوییم این دوستی و این

                                                   محــــــــــــبت الــــــــــهی را

 خدایـــــــــــــــا شکرتـــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

نوشته شده در شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 13:25 توسط هستی|

پايـــــــــــــيز آمد و رفت

                               فصــــــل عاشقي، فصل بوســـــــه

فصل بــاران هاي دلتنـــــگي

                                   فصل عبور از مرزهاي عاشقي

رفت و جاي خود را به زمستان داد

                                           زمستان ســـــــرد اما

لبريز از گرمـاي عشـــــــــق

                                    فصل سرد با يلدايي

عاشـــقانه شروع شــــــــد

                               به دور از هـــم، در آغوش هـ-م

گشـوديم حافـــظ عاشقــي را

                                    و او ستود عشق و دوستي ما را

زمستان براي ما ســـــــرد نيست

                                   پــر است از گرماي حضور،

گرمــــــاي دوستــــــــــــــــــــي

                                    در كنار همديگر، با عشق و

دوســـــــــــتي اي كه نابود كرده

                                     تمامي مرزهاي

فاصلــــــــه و جدايـــــــــــي را

                                  دوشادوش هم شروع به حركت كرديم

تا سپري كنيم با عشق،

                          زمستـــــــــان دوستيمــــــان را

تا حك كنيم جاي پاهايمان را

                                   در برف هــــــــاي زمستاني

تا بدانيم و بدانند به ثابت كنيم

                            و ثبت كنيم كه عشــــق

هنوز هم وجــــــــود دارد

                                 عشــق هنوز هم زنده است

عشق هنوز هم هيچ مرز

                                 و محدوديتي را نميشناسد

تا تلنگري باشيم براي

                        قلب هايي كه ناديده گرفته اند

قدرت عشــــــــــــــق را

                            تا بگوييم كه با عشق گرميم،

با عشق شاديم، با عشق زنده ايم

نوشته شده در سه شنبه ششم دی 1390ساعت 13:17 توسط هستی|



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت